Vierdaagse
Home Up Het Boek odB ReŁnie Vierdaagse

 

Het begon allemaal met een weekje "bushwalking" met Leo in AustraliŽ in maart 1999. Omdat ik de "odB-patriarch van het wandelen" kon bijhouden (Leo is maar liefst 20 jaar ouder!), vond men dat ik in staat moest zijn om de vierdaagse van Nijmegen te lopen. Dit idee ging haar eigen leven leiden. Voor dat ik het wist, stond ik ingeschreven voor de 84ste Vierdaagse van Nijmegen, net als de twee andere debutant-lopers, Mies en Flip, met veteraan Leo (natuurlijk).

 

Dag 1

Sorry, geen foto's van de start. Om half vijf 's morgens zou de flits op mijn camera onvoldoende zijn om meer dan een paar meter voor me uit te zien. Ik kan je vertellen dat er op zowat elke hoek mensen ons veel succes wensten toen we via het noorden de stad uitliepen richting de brug over de Maas. Zelfs in de eerste gehuchten, die we passeerden om 5 uur 's morgens, stonden er mensen in hun tuinen, ingepakt in hun tuinstoelen, kijkend en juichend, de hordes "Succes!!!" toewensend. Van de 43.008 mensen die zich hadden ingeschreven voor de 84e Vierdaagse, startten er 41.093 en het leek wel of ze allemaal tegelijkertijd probeerden om door de smalle straten te navigeren.

De route leidde ons tot vlakbij Jack en Stien's huis in Valburg. Zeer tot ons genoegen, hadden zij een rusthalte opgezet voor de odB-lopers, compleet met verfrissingen en hapjes. Eťn gelukkige loper kreeg zelfs een lichte been- en voetmassage, een vriendendienst van Kees van Splunder. Na ongeveer een kwartiertje , met volle waterflesjes, schoven we weer aan bij de alsmaar langskomende massa lopers.

 

ValburgArrival.jpg In Valburg
[foto door Jannemie Hartog-Janse]
Jim, Mies, en Flip

 

Massage.jpg Dat is goed, ja!
[foto door Jannemie Hartog-Janse]

 

Dag 2

De route van deze dag bracht ons twee keer in Wychen, waar we beide keren werden opgewacht door Flip's gezin: Annick, Lisa en Julius, zij hadden koffie en koek voor ons. 'Smiddags hadden we het genoegen om Annick's ouders te ontmoeten, Yann en Joos van Hardeveld. Het zien van bekende gezichten doorbrak een beetje de eentonigheid.

2eDag1eStop.jpg Eerste rusthalte in Wijchen.
[foto door Annick van Hardeveld]
Leo, Flip (staand), Mies, Jim, Rennie van Aken (een "bushwalking mate" van Leo uit AustraliŽ)

 

LeavingWijchen.jpg Het verlaten van Wijchen.
[foto door Annick van Hardeveld]

 

Dag 3

Vrij onverwacht, terwijl we de Zevenheuvelenweg "namen", zagen we nog net een bord aan een lantaarnpaal hangen met Jim's naam erop. Het was daar opgehangen door de ouders van Jacorien Wouters, met wie Jim bevriend was geraakt toen zij was uitgezonden voor een werkopdracht in San Jose, CaliforniŽ. Grappig genoeg stond er op het bord TU Delft, waar Jacorien's man Jerry werkt; de familie wouters dachten dat dit de connectie met Jim was. Na een kort praatje en een groepsfoto, gingen we weer op weg.

Bord.jpg Bord in Groesbeek om Jim te attenderen.
[foto door Tinie Wouters]

 

4wandelaren.jpg De vier odB wandelaars
[foto door Tinie Wouters]
Jim, Mies, Flip, en Leo

 

Dag 4

De odB-lopers droegen ieder een speciaal T-shirt op deze laatste dag. Het liet een vogel zien die een kikker opat, maar de handen van de kikker zaten om de nek van de vogel, hem zo ervan weerhoudend om ingeslikt te worden. Op het onderschrift stond: "Never ever give up!". Door de dag heen stemden veel van onze medelopers in met deze kleine maar krachtige boodschap.

TheMasses.jpg De massa die Grave nadert en dit is maar een klein deel van de kolonne 50 km-wandelaars.

 

NearlyFinished.jpg De finish naderend.

 

Een goede 285.000 stappen en 43 uren lopen nadat we waren gestart, behaalden we alle vier onze medaille.  We hadden deze uitdaging succesvol beŽindigd!  Leder van ons, elk voor zijn of haar eigen redenen, had de uitdaging aangenomen en volbracht. In het besef dat zij waren opgewassen tgen deze zware taak, zetten zij hun harde lessen om in de volgende woorden: "Never ever again!"  Misschien.

 

[ Home ] [ Up ] [ Het Boek ]  [ odB ReuniŽ ] [ Vierdaagse ]

Laatse wijziging: 06-Aug-2004